بهترین ساختمان

اگر لازم باشد سطح یک دیوار بتن ریزی شود و شرایط طوری باشد که بستن قالب ممکن نباشد باید از بتن شاتکریت استفاده کرد. بتن شاتکریت نوعی از بتن است که با فشار بالای هوا به سطوح پرتاب می شود و به دلیل چسبندگی بالا به راحتی به سطوح عمودی مثل دیوار می چسبد.

حداکثر قطر سنگدانه های موجود در بتن شاتکریت یک سانتی متر است و بزرگتر از آن در بتن شاتکریت وجود ندارد و نسبت آب به سیمان در آن پایین است. برای بتن ریزی شاتکریت باید از اپراتور با تجربه استفاده کرد چون کار بسیار پیچیده ای است.

اگر بتنی در جایی دچار مشکل شده باشد و یا پیش بینی کنیم که در آینده دچار مشکل می شود باید از این بتن استفاده شود تا مشکلات احتمالی آینده را از بین ببرد. اگر تراکم آرماتور در جایی زیاد باشد استفاده از این روش توصیه نمی شود.

گیرش نهایی در بتن شاتکرین 12 دقیقه است یعنی بعد از 12 دقیقه به حالت سفت در می آید. به بتن شاتکریت می توان افزودنی هایی اضافه کرد که گیرش آن سریعتر شود و زودتر به گیرش نهایی برسد. از انواع این افزودنی ها می توان به کربنات ها و هیدروکسیدهای قلیایی، سدیم و پتاسیم آلومینات، پودر و مایع های غیر قلیایی اشاره کرد.

برای مثال یک افزودنی به نام فوم سیلیکا برای بالا رفتن میزان چسبندگی و مقاومت در برابر آب شستگی در بتن شاتکریت استفاده می شود و مزایای بسیار خوبی برای بتن دارد. از این ماده برای دیواره های معادن و تونل ها استفاده می شود.